With the kids in America: Californië

“Maar dat is hier precies zoals in de films!” roepen mijn dochters verrukt wanneer we voor het eerst door de straten van San Francisco dwalen. De stoom uit de straatdeksels, de ratelende cable car, de Postcard Row (de zes victoriaanse huizen op een rij) aan Alamo Square... Onze eerste halte is al meteen een schot in de roos.

Rock & Roll hotel

Onze meisjes van 11 en 8 gaan verbazend goed met de jetlag om, van 's ochtends vroeg al willen ze het zwembad in van het Phoenix Hotel. Maar dat is buiten de koude zomertemperaturen gerekend van 'The City', zoals de trotse locals hun stad noemen. Niet voor niets schreef Mark Twain dat de koudste winter die hij ooit meemaakte een zomer was in San Francisco!

De gasten van het Phoenix blijken al even kleurrijk als dit retromotel zelf, dat bijzonder in trek is bij muzikanten, schrijvers, filmproducers... en avontuurlijke gezinnen als dat van ons. De geblindeerde bus op de parking duidt op de aanwezigheid van een rockgroep maar meer komen we niet te weten.

Van Marilyn Monroe tot Al Capone

Omdat het hotel op loopafstand van de City Hall ligt, wandelen we eerst naar dit fraaie stadhuis dat naar het voorbeeld van de St. Pietersbasiliek in Rome opgesmukt werd met een magnifieke koepel. Het was hier dat Marilyn Monroe in 1954 de baseballspeler Joe Di Maggio huwde. Op Union Square opper ik heel even het idee om binnen te wippen in het warenhuis Neiman Marcus, maar de kinderen kunnen niet langer wachten om aan de cable car te hangen. Nog snel even mijn blik laten dwalen over het met palmbomen versierde plein en de stijlvolle etalages rondom alvorens de kabeltram te nemen richting Fisherman's Wharf. Beneden aan Ghirardelli Square is het dringen tussen de horden toeristen. Niet echt ons ding, maar de kinderen kijken gefascineerd naar de vele straatartiesten. Toch zijn het de zeeleeuwen aan Pier 39 die de show stelen. Tegen het middaguur doen we ons bij Boudin Bakery tegoed aan Clam Chowder, een plaatselijke vissoep geserveerd in een uitgehold zuurdesembrood. Er is hier ook een bakkerijmuseum dat we snel even meepikken voor we de boot nemen naar Alcatraz, het eiland waar zich vroeger de zwaarst bewaakte Amerikaanse gevangenis bevond. Vanop het water genieten we van het prachtige zicht op de skyline van San Francisco. Op The Rock, de bijnaam van het eiland, nemen we een audiogids in het Nederlands. Wie zin heeft, kan hier ook met een ex-gedetineerde een babbeltje slaan. Terug in de haven brengen we een blitsbezoek aan de USS Pampanito (Pier 45), de silent killer zoals ze deze oorlogsduikboot in pure James Bondstijl noemden.

Fortune cookies & burrito's

Van de vele multiculturele wijken die elk een eigen sfeer uitstralen zijn Chinatown en The Mission wellicht de leukste om met kinderen aan te doen. Portsmouth Square is het hart van Chinatown. Op het plein treffen we in de speeltuin moeders met kinderen en mannen die verwoed zitten te kaarten voor geld. In de souvenirswinkels van Grant Avenue spenderen onze meisjes hun zakgeld aan Chinese prullen. De exotisch ogende Waverly Place lijkt met zijn mooie gevels en zwierige, gietijzeren balkons wel zo uit een prentenboek te komen. Hier huist ook Tian How Temple waar we respectvol boeddha groeten en ons ergens in Azië wanen. In het obscure steegje Ross Alley (een geliefde locatie voor filmopnames) lopen we binnen bij de Golden Gate Fortune Cookie Company waar ze koekjes fabriceren waarin een papiertje zit verstopt met een toekomstvoorspelling erop. Altijd spannend! Bij Dol Ho schuiven we mee aan tafel met de lokale Chinezen, eten overheerlijke dim sums voor een prikje en kunnen amper een lach onderdrukken bij het luide geslurp van onze tafelgenoten.

Mission Street in de Mexicaanse wijk The Mission lijkt met zijn afgebladderde gebouwen, neonlichten en kleurrijke muurschilderijen ook op een filmset. We kruisen een gaucho met een gitaar op zijn rug, uit de bars klinkt vrolijke Spaanse muziek en de burrito's van de 'meeneem-Mexicaan' zien er onweerstaanbaar uit. Een Mission burrito eten, vergt enige handigheid, zo ervaren we in La Taqueria.

Cowboys en indianen

Tijd voor een fietstocht op de Golden Gate Bridge is er niet meer, dus poseren we nog snel voor de brug voor de obligate foto, voor we landinwaarts rijden naar het populaire Yosemite National Park. Vanop Glacier Point heb je een spectaculair uitzicht op àlle hoogtepunten van Yosemite: Half Dome, een gigantische rots van 87 miljoen jaar oud, El Capitan, 's werelds grootste vrijstaande rots, en op de watervallen Vernal Falls en Nevada Falls. Terug beneden in Yosemite Valley, een uit een gletsjer geslepen vallei waar de meeste bezoekers en kampeerplaatsen zich concentreren, maken we in het indianendorp Ahwahnee kennis met de geschiedenis en cultuur van de oorspronkelijke bevolking van Yosemite, én met Julia Parker, een afstammelinge van de Miwok-indianen die haar kennis graag met de kinderen deelt. Yosemite werd meer dan 4000 jaar lang bevolkt door Indianen, die na de gold rush van 1849 massaal door goudzoekers werden vermoord of verdreven. Het dorp is een reconstructie van het laatste Miwokdorp uit 1870, compleet met zweethutten en ceremoniële tenten. Hoog tijd om onze eigen tent op te zoeken in Curry Village: een rudimentaire legertent voorzien van ijzeren bedden, een waskom en een kan. De kids zijn reuze opgewonden, mom iets minder maar de wondermooie omgeving maakt alles goed. We worden er zelfs stil van als we oog in oog komen te staan met een eland. In het dorp kopen we het nodige voor de barbecue en maken 's avonds kennis met het typische Amerikaanse braadplezier (en met gulzige eekhoorns!) Bij het kampvuur luisteren de kinderen ademloos naar de beren- en indianenlegendes van ranger Susan. Die nacht doen de kou, de harde matras, de woudgeluiden en de angst voor wilde beren goed hun werk: geen van ons vieren doet een oog dicht.

Be bear aware

In de vroege ochtend hebben we afspraak met ranger Bill voor een berenwandeling. Aan de waarschuwingsborden 'be bear aware' te zien - met foto's die niets aan de verbeelding overlaten - kom ik die beesten liever niet tegen. Het is ook verboden om etenswaren in de tent of auto op te slaan, daarvoor zijn in het kamp speciale lockers voorzien. Van Bill leren we onderweg dat beren luie dieren zijn die niet zo graag jagen, dus alles wat enigzins lekker ruikt en binnen handbereik ligt, wordt met verpakking en al opgegeten. Dat geldt ook voor tanpasta en douchegel! Bill heeft ook een berenhuid en -schedel mee om aan de kinderen te tonen - “creepy” huivert Leonie.We maken een prettige wandeling langs de Merced River, lopen kriskras door bloemenweiden en stappen verder naar Mirror Lake, een bergmeer dat schilderachtige weerspiegelingen biedt van de granietkoepels eromheen. Omdat de temperaturen hoog oplopen brengen we de rest van de namiddag door op de meanderende rivier. En dan geheel onverwacht komt de climax van de reis: “Kijk, een beer!” roept Emilia en warempel, langs de oevers ontwaren we tussen het hoge gras een jonge beer. Het dier schrikt op en verdwijnt nog voor we ons fototoestel kunnen bovenhalen.

Idylle in de duinen

Yosemite verlaten we niet zonder in Mariposa Grove de enorme sequoiabomen, waarvan sommige stammen een diameter van wel 10 meter hebben, te bewonderen. De Grizzly Giant, die 2700 jaar oud is, en de California Tunnel Tree, de boom waar je doorheen kunt wandelen, zijn altijd goed voor een foto in het familiealbum. Maar het is bloedheet en de dochters hebben er geen zin meer in, dus rijden we terug richting kust langs de Pacific Coast Highway, een van de mooiste toeristische routes van Noord-Amerika. In Pacific Grove vormen de Andril Cottages onze uitvalsbasis voor de komende dagen. De gezellige huisjes liggen in een pijnbomenbos op het zuidpunt van het schiereiland. Nadat we in het nabijgelegen Asilomar State Beach tussen de duinen en de grazende herten naar de ondergaande zon in de Stille Oceaan hebben staan kijken, gaan we in de lodge van het park biljarten en corona drinken.

Via Ocean View Boulevard rijden we de volgende dag langs schuimende rotsbaaien naar Monterey, een schatkamer voor liefhebbers van koloniale architectuur. Dé trekpleister hier is Cannery Row – waar vroeger de visconservenfabrieken lagen - bekend door het gelijknamige boek van John Steinbeck. Aan Fisherman's Wharf laten we de visrestaurants, kotters, pelikanen en huilende zeeleeuwen links liggen en schepen in voor een whale watching cruise . Na een uurtje geduldig wachten worden we getrakteerd op een ongezien spektakel van water spuwende walvissen en spelende dolfijnen en otters. Dit is National Geographic live!

Terug in Pacific Grove raken we die avond verzeild in een kitscherig lokaal feest, het Feast of Lanterns, waarvan de bedoeling compleet aan ons voorbijgaat. Op het strand vindt een bizar schouwspel plaats van defilerende plaatselijke schoonheden verkleed als Chinese diva's die strijden om de titel van Queen Topaz, allicht een Californische versie van onze Miss Druif of Aardbei.De avond wordt afgesloten met een prachtig vuurwerk boven de oceaan waarna de toeschouwers op het strand met de hand op de borst luidkeels 'God bless America' zingen.

Out of Africa in Santa Barbara

In het charmante Carmel – een soort van Knokke-Le-Zoute met restaurants, kunstgalerijen en boetiekjes in Tudorstijl - proeven we van de luxueuze californian way of life. Leuk om weten: Clint Eastwood was hier ooit burgemeester. Langs het tolplichtige traject van de 17-Mile-Drive kun je je vergapen aan chique villa's die verborgen liggen tussen cipressen en gemanicuurde golfbanen. Onderweg naar Big Sur ligt Point Lobos State Reserve, een ecologische oase met rotsen die boven de oceaan uitrijzen en een kolonie zeeleeuwen die op het strand voor spektakel zorgen. In Big Sur genieten we vanop het hooggelegen terras van restaurant Nepenthe van een 'Ambrosia hamburger' én van het geweldige panorama op de Stille Oceaan. Deze romantische plek was ooit de honeymoon cottage van Orson Welles en Rita Hayworth. Voor boekenwurmen nog een tip: mis de nabijgelegen Henry Miller Library niet, een heerlijke, hippie-achtige plek die volledig aan de schrijver is gewijd met foto's, muziek, kunstwerken, teksten en brieven. In de voortuin vinden 's zomers wel eens concerten plaats.

Het heerlijk mediterrane Santa Barbara is onze voorlaatste halte. Om tijd te winnen, boeken we een stadsrondrit met een dubbeldekbus die langs de belangrijkste plekken rijdt waar je naar believen op- en afstapt om de Spaans koloniale architectuur te kunnen bewonderen. En 's avonds, wanneer we in El Capitan buiten voor onze supperromantische canvastent bij het kaarslicht zitten, voel ik me net als Meryl Streep in 'Out of Africa', maar dan zonder Robert Redford helaas.

L.A. glitter

Voor we in Los Angeles de lange vlucht huiswaarts nemen, willen we de dag doorbrengen op het strand. Leonie wil Malibu zien, “waar Britney Spears woont”. We trekken naar het surfersstrand waar we het schouwspel gadeslaan van surfers die de rollende golven de baas proberen te blijven. Met zijn vrolijke strandwachterscabines, fraai gesculpteerde beach boys en girls lijkt het of we midden in de serie Baywatch zitten. Bij Nobu in de Malibu Country Mart combineren we sushi met celeb-spotting tot Emilia zeurt om naar de “Hollywoodletters” te gaan kijken. Na de files te hebben getrotseerd en enkele malen verkeerd te zijn gereden, duikt eindelijk, nog net voor zonsondergang, de beroemde heuvel op met de inscriptie 'Hollywood'. Onze laatste uren in L.A. brengen we door op Hollywoods Walk of Fame die 's nachts in een groot openluchtspektakel verandert. “Kijk, zelfs Winnie The Pooh heeft hier zijn ster op de stoep”, roept mijn jongste. We volgen een mensenmassa die een shopping mall binnenstroomt en vragen ons af waar al dat volk goed voor is. “Mariah Carey is giving a free concert” roept een opgewonden zwarte vrouw. Californië zit beslist vol verrassingen...

Tekst en foto's: Nathalie Bevernaegie